The Lone Angler

NThe-Lone-Angler-9a een rit van in totaal zes uur, met drie stops van een kwartier, kom ik aan bij het domein van Maveline. Dit 20 hectare water zie je vanaf de weg amper liggen. Dit komt door de dichte begroeiing die eromheen staat. Er zijn twee ingangen en ik neem de tweede ingang. Deze ingang leidt tot de stek van mijn strijdtoneel, stek 10. Ik heb al waargenomen dat de stekken 1-2-3 bezet zijn (hiervoor pak je de eerste ingang) en bij het oprijden van ingang twee, zie ik dat stek 4-5-6-7 ook bezet zijn. Verder heb ik al van de eigenaresse gehoord dat stek 9 en 11 ook bezet zullen zijn. Een volle bezetting dus en hier tussen moet ik mezelf staande zien te houden. Bij het passeren van stek 9 zie ik dat er niemand heeft plaats genomen op deze stek. Ze zullen wel zaterdag komen bedenk ik mezelf.                 

The-Lone-Angler-1Mijn strijdtoneel

Aangekomen bij stek 10, merk ik op dat het gedeelte wat ik ga bevissen, door niemand anders bereikt kan worden. Dat is een groot voordeel van de meeste stekken op Maveline, bijna elke stek heeft zijn eigen gedeelte van het water. Het lijkt net of je alleen op het water zit, alleen het gillen van beetmelders verraden dat er meerdere vissers aanwezig zijn. Wat me deze keer verder opvalt, is dat elke stek een picknicktafel en twee vuilcontainers herbergt.The-Lone-Angler-2

Ook zie ik dat ze bezig zijn met een fundering te plaatsen. Later kom ik erachter dat deze fundering bedoeld is om een overkapping te plaatsen. Dit wordt op elke stek gedaan, zodat de vissers droog kunnen zitten of kunnen schuilen voor de zon.

The-Lone-Angler-3Ik begin mijn spullen uit te laden en ga eerst met de boot over het water. Helaas zie ik geen vis zwemmen of springen, terwijl het water toch redelijk helder is. De bodem is grotendeels bedekt met wier, maar er zijn ook voldoende schone plekken te vinden. Drie van deze schone plekken voer ik aan en besluit om de eerste dag deze stekken aan te houden.

Het is een stek tegen de overkant aan, een stek in het midden van het water en een stek in het baaitje links van stek 10. De eerste uren tuur ik over het water, maar op enkele vogels na zie ik geen teken van leven. Het stemt mij altijd goed als ik vissen zie azen, rollen of springen.The-Lone-Angler-4

Dit geeft bevestiging dat ze er zijn. Voor nu is het gewoon afwachten en dat doe ik dan ook maar. Tegen de avond beginnen de vissen zich dan toch te laten zien en horen. De wind is gaan liggen en de zon is onder en dit geeft de vissen het teken om los te gaan. Het lijkt net of ze wachten op dit moment om daarna met zijn alle op te treden. De ene na de andere vis springt uit het water en komt neer met een harde plons. Dit blijft de hele avond doorgaan. Ik besluit omstreeks 23.00 uur mijn slaapzak op te zoeken en ik verwacht van de eerste nacht niet veel. Overigens vang ik meestal de eerste nacht niks, je moet de juiste stekken nog zoeken en het water nog leren kennen en dat heeft tijd nodig. Na nog even na te genieten van de free Willies, val ik in slaap. Omstreeks 03.00 uur wordt ik gewekt door een aantal piepen op mijn rechter hengel. Bij een piep blijf ik liggen, als er meerdere volgen ga ik toch even kijken. Deze hengel ligt tegen de overkant en heeft dus heel wat lijn uit liggen. Mijn swinger staat tegen de hengel en de beetmelder aan, maar verder zie ik niets vreemds. Geen tik op de top of lijn die wordt meegenomen. Ik geef wat lijn om te testen en dan zie ik de lijn verder in beweging komen. Ik aarzel geen moment en pak de hengel op. Ik wil de druk erop houden zodat een eventuele vis zich niet kan los zwemmen met behulp van het lood of wier. Ik trek mijn reddingsvest aan en spring in de boot. Zonder de motor aan te zetten trek ik mezelf voorwaarts. Ik voel wel spanning, maar geen tikken op de top. Als ik bijna aan de overkant ben, geeft mijn tegenstander teken van leven. Yesss, het is dus vis. Ik houd de spanning op de lijn en bij het inhalen komt er steeds meer wier naar boven. De vis wil zich echter niet snel gewonnen geven en blijft in het diepe door het wier zwemmen.

The-Lone-Angler-6

Hier sta je dan, alleen in een boot, met de sterren en maan op je gericht, aan het vechten met een vis. Heerlijk is dat. Na ongeveer een half uur begint de vis moe te worden en langzaam kan ik hem binnenhalen. Ik zie hem even en het is een karper, geen grote, maar dat mag de pret niet drukken. De vis geeft nog even gas en ik hoop maar dat hij niet los schiet. Ik kan alleen de druk erop houden. Na in totaal 45 minuten op het water gedobberd te hebben, geeft de vis zich gewonnen en kan ik hem scheppen. Een grote oerkreet klinkt binnen in me. Met de vis in het net vaar ik naar de kant toe. Het is nog een hele opgave, omdat ik mezelf even moet oriënteren waar ik me bevindt op het water. Bij aankomst aan wal laat ik het net in het water hangen en ik maak de quicklink los. Ik ben alleen, dus ik moet alles zelf doen. Het is toch handig als je met tweeën bent, zeker in het donker. Ik leg mijn hengel aan de kant en zet alles klaar; weger, fototoestel op statief, onthaakmat en weegzak. Daarna pas til ik de vis uit het water en leg hem op de onthaakmat. Ik onthaak hem en schuif het net eronder uit. Na weging blijkt de vis 12,6 kg te zijn. Met een weegzak van twee kilogram, is mijn eerste vis van de sessie een mooie 10,6 kg spiegel. Nu komt het moeilijkste gedeelte van het alleen vissen, de foto’s. Daar waar ik nooit alleen ga vissen heb ik ook niet de beschikking over dergelijk materiaal. Ik moet de camera dus instellen op timer en multishot. Na dit enkele keren herhaald te hebben, heb ik er enkele goede plaatjes tussen zitten. De vis kan weer terug en ik bekijk de foto’s nog even. Al met al is het al 04.00 uur. Ik vaar mijn hengel uit en kruip weer in mijn slaapzak. Met zoveel adrenaline nog in me en de luidruchtige kikkers kom ik moeilijk in slaap.

The-Lone-Angler-5

Toch val ik in slaap en rond 06.30 uur word ik wakker gefloten door de vogels. Tijd om op te staan en de hengels te verversen. Na dit gedaan te hebben neem ik een welverdiend ontbijtje en geniet ik van de rust om me heen. Het is zaterdag, dus de meeste vissers ruimen op om huiswaarts te keren en nieuwe vissers zijn in aantocht. Ik spreek nog even de vissers van stek 12, die net een steur aan het drillen zijn. Zij hebben twaalf vissen weten te vangen, allemaal vanaf een stek. Laat het nu net goed uitkomen dat ik deze stek ook aankan met behulp van een bankstick in de grond. Ik zal dan om een hoek moeten vissen en de bankstick zorgt ervoor dat de lijn uit de takken blijft. Ik zal bij een aanbeet wel direct de boot in moeten om snel de hoek om te zijn. Met deze gedachte laat ik mijn hengels nog in liggen, maar heb wel een back-up. Fijn dat vissers elkaar iets gunnen, waren we allemaal maar zo. Na de zaterdag visloos door gekomen te zijn besluit ik in de avond mijn hengels te verversen en te verleggen. Een hengel gaat naar de spot van stek 12, de twee andere gaan naar de overkant en een vierde hengel heb ik er bij gepakt. Deze blijft in het midden liggen. The-Lone-Angler-13

Normaliter vis ik nooit met vier hengels, maar hier is het toegestaan en geeft net dat extra kansje meer. De zaterdag is erg warm geweest en ik ben daardoor erg verkleurd. Ik smeer mezelf daarom goed in om er niet teveel last van de krijgen. Als de zon ondergaat lijkt het alsof de vissen weer tot leven komen. Ik hoor ze weer overal springen en zie ze ook in ‘mijn’ water tot leven komen. Hierdoor krijg ik hoop voor de nacht. Een goede nachtrust wel te verstaan, want rond 05.00 uur word ik wakker met de gedachte dat ik nog niks heb gehad. Ik dut weer langzaam in, maar word snel genoeg wakker gemaakt door enkele piepen op mijn rechter hengel. Ik loop rustig naar buiten om te kijken wat er aan de hand is en zie mijn swinger tegen mijn pieper rusten. Nadat ik enkele tikken op mijn top zie, besluit ik de hengel op te pakken. De adrenaline giert weer door mijn lijf, want op Maveline weet je nooit wat je aan de haak hebt. Hier komt het nadeel van alleen vissen weer opzetten; ik ben natuurlijk in mijn weg naar buiten mijn schoenen en licht vergeten. Met de nodige vlieg- en kunstwerk krijg ik beide uit mijn tent te pakken. Ik ben klaar voor de dril, echter merk ik op dat de druk op mijn lijn wat afgenomen is en ik de lijn gemakkelijk naar binnen kan halen. Toch voel ik weerstand en mijn gedachte gaan al uit naar een brasem of zeelt. Mijn vermoeden worden werkelijkheid en even later verschijnt er een zeelt in het licht van mijn hoofdlamp. Shit. Met alle respect voor dieren, onthaak ik de zeelt in het water en laat ik hem vrij. Na de lijn weer uitgevaren te hebben duik ik mijn bed weer op. De lange nachtrust duurt voort, wanneer ik pas rond 09.00 uur wakker word. Een karperloze nacht is het gevolg.

The-Lone-Angler-14

Ik besluit mijn hengels binnen te draaien en te verversen. Wanneer ik op weg ben om mijn 3e hengel uit te varen, hoor ik enkele piepen uit mijn sounderbox komen. Het zal toch niet! Zit je op het water en krijg je beet aan de kant. Weer een nadeel van het alleen vissen. Snel keer ik om en bij het aan wal komen neemt de vis meer lijn mee. Snel stap ik uit, pak de hengel van de steun en spring terug de boot in, op weg naar het onbekende. De vis voelt zwaar, dus het is absoluut geen zeelt of brasem. Eenmaal boven de vis duurt het niet lang voordat ik de vis naar boven kan halen. Steur! Shit, hier ben ik niet voor gekomen. Ik dril de vis af en wanneer ik de steur langs mijn boot heb, zie ik pas hoe groot hij is. Hij is ongeveer ¾ van de boot, wat neer komt op ongeveer 1.40 meter. Ik kan de steur niet scheppen, omdat dit schadelijk voor de vis kan zijn. Daarom onthaak ik de vis en laat hem rustig bij komen. Net als graskarpers, moeten steuren bijkomen van een gevecht en is het belangrijk om ze deze tijd ook te geven. Als de vis weer op krachten is, laat ik hem los en zwemt hij het diepen weer in. De actie was leuk, maar hoop toch meer op karper. Net als ik weer aan wal kom, komt Anette, de eigenaresse, aangereden. Ik vertel haar wat er gebeurd is en samen kletsen we bij. Het blijkt dat ze in het thuisfront ongerust zijn over mij, omdat ik niets laat weten. Mijn telefoon heeft geen bereik, wat hier vaker voorkomt, dus Anette stelt voor om haar telefoon te gebruiken om iedereen gerust te stellen. Anette geeft aan dat stek 9 vrij blijft, omdat de vissers afgezegd hebben en ze stelt voor om een hengel daar neer te leggen. Stek 10 is een mooie stek, maar relatief moeilijk en ook Anette wil dat ik vis vang. Vanaf stek 10 kun je ook een gedeelte van stek 9 bevissen en ik besluit om twee hengels in die richting te plaatsen. Alle hengels liggen weer in en mijn ontbijt is bijna lunch geworden. De rust die er heerst als je in je eentje bent is heerlijk, maar na enkele dagen begint het ook te vervelen. Mijn boek is bijna uit, mijn tablet is bijna leeg en mijn vriendin hoopt dat ik maandag naar huis kom. Ik besluit om de dag en nacht af te wachten en wordt het niks meer, dan vertrek ik maandag al. Het vissen is namelijk iets wat je zonder vriendin doet (af en toe met), maar wel wat je met je vrienden deelt. En zo alleen kan je het plezier niet samen delen en een helpende hand is altijd prettig. De zondag loopt alweer op haar einde als het 19.00 uur is. Ik heb mijn hengels richting stek 9 verplaatst tegen de kant aan, omdat ik daar de vissen in de takken heb zien liggen. Als ze vanavond het open op trekken moeten ze langs mijn aas en hoop ik ze te onderscheppen.

The-Lone-Angler-11

Mijn boek is nu helemaal uit en ik probeer ontvangst te zoeken met mijn telefoon. Tot overmaat van ramp krijg ik een volle run en zet ik het op een lopen. Ik zie de hengel krom in mijn steun staan en pak hem eraf. Bij het aanslaan springt er een steur uit het water. Ik weet genoeg; steur sleuren. Ik stap de boot in en ga het gevecht aan. Steuren blijven zoveel mogelijk op de bodem zwemmen en produceren daarbij een heleboel bellen die het wateroppervlak doorkruisen. Na een lang gevecht en alle hoeken van de vijver gezien te hebben, trek ik een bos wier en een steur naar boven. Hij is van hetzelfde formaat als zijn voorganger. Erg indrukwekkend om te zien, maar niet echt gewenst. Ik onthaak de steur vanuit de boot en houd hem even langs de boot om bij te komen. Als ik voel dat hij op krachten is gekomen, laat ik hem weer vrij, de diepte in. Ik vaar mijn hengel weer uit en besluit om het een en ander alvast op te ruimen, omdat ik besloten heb om morgen (lees maandag) naar huis te gaan. Het alleen vissen in Frankrijk was voor mij een eerste uitdaging, maar ik besluit om het bij deze ene keer te laten. Na deze trip staat er nog een trip op de planning voor dit jaar en daar blijft het dit jaar bij. Nu ga ik mijn laatste nacht in met twee steuren, een karper en een zeelt op de teller. Hopelijk komt daar nog een of meerdere karpers bij.

The-Lone-Angler-10

Nog voor 22.00 uur krijg ik al mijn eerste run op mijn nieuwe stek. Ik lig al op mijn stretcher als mijn sounderbox een volle giller produceert. Snel ren ik uit mijn tent en pak de hengel op, hopende dat de vis nog niet in de takken zit. Ik weet de vis naar het open te krijgen. Daar probeer ik hem verder af te drillen. Omdat mijn twee hengels richting stek 9 staan en ik geen maatje bij heb die de boot kan gaan halen, moet ik het van de kant doen. Dit blijkt fataal te zijn, want na een korte dril valt mijn lijn opeens slap, de vis is gelost. Ik baal als een stekker, net nu ik graag een karper wilde. Waarom schiet hij nu los? De haak is vlijmscherp. Komt het door het vele wier, te korte hair, te licht lood? Ik haal van alles in mijn hoofd, maar zal het niet te weten komen. De realiteit is dat ik een nieuwe onderlijn eraan doe en de lijn weer uitvaar. Ik baal nog steeds enorm als ik deze woorden op papier schrijf. Ik besluit om de boot aan deze kant te leggen, zodat ik bij een volgende run meteen naar de vis toe kan. Zul je net zien dat ik op mijn andere hengel beet krijgt, gaat mijn gedachte. De tijd zal het uitwijzen. Gelukkig krijg ik toch weer boot op de hengel waar de boot ligt. Omstreeks 00.00 loopt mijn kanthengel aan. Ik spring meteen de boot in en dril de vis op het water. Het blijkt een spiegelkarper te zijn die nog helemaal niet afgepaaid is. Dit is te zien aan de rode gloed die over haar hele buik te zien is. Na de vis aangwal gebracht te hebben weeg ik de vis. De unster geeft 18,2 kg aan. Daarbij de twee kilogram van de weegzak afgeteld, maakt het een mooie 32-ponder.

The-Lone-Angler-7Foto’s maken lukt op de een of andere manier niet. Ik krijg de camera niet scherp gesteld. Ik ben dan ook geen pro cameraman en besluit de vis terug te zetten. De gezondheid van de vissen gaan voor mij nog altijd boven een foto. Het blijkt wel weer een minpunt te zijn van het alleen vissen.

The-Lone-Angler-8

Ik vaar de hengel ook niet meer uit en na het schrijven kruip ik mijn slaapzak weer in. Ik word gewekt door de ochtendzon. Tijd om op te staan en mijn spullen op te ruimen. Ik verlaat een idyllisch plaatje en ga mezelf weer begeven in de ‘gewone’ wereld. Het was een sessie om nooit meer te vergeten. Niet om de vangsten, maar om het feit dat ik geleerd heb dat vismaten belangrijk zijn. Zowel voor plezier als het dele van pech, als ook het helpen van elkaar. Tegenover mij zitten twee oudere mannen, die er gezamenlijk tussenuit zijn. Aan de andere kant van het water zitten twee Franse met hun zonen. Hopelijk kan ik deze geweldige hobby in de toekomst ook zo blijven delen en overbrengen. Iedereen mag voor zichzelf weten hoe hij invulling geeft aan zijn hobby, maar ik heb besloten om niet meer alleen te gaan vissen. Mijn sessie totaal staat op twee karpers (10,6 kg en 16,2 kg), twee steuren en één zeelt.Niet om over naar huis te schrijven, maar daar gaat het mij allang niet meer om. Als ik er maar even tussen uit ben en kan genieten van de natuur en de prachtige omgeving in Frankrijk. Mijn terugreis duurt weer ongeveer zes uur en bij thuis komt spring ik snel in de douche om daarna met vrienden de wedstrijd Nederland – Chili te kijken. Zo zit je alleen aan de waterkant en zo sta je in de kroeg tussen een heleboel mensen naar een voetbalwedstrijd te kijken. Hoe groot is het contrast!

Geniet, maar vis met MATE.

Sjef Lemmens
Sjef@skv-karpertrips.nl

432 reacties op “The Lone Angler

Geef een reactie